కష్టాల్లో నిలబెట్టే విశ్వాసం జీవిత పరీక్షల్లో భక్తి పాత్ర
మనిషి జీవిత యానం సాఫీగా సాగుతుందని ఎవరూ చెప్పలేరు. ప్రతి జీవితంలోనూ కష్టాలు తప్పవు. కొన్నిసార్లు అవి ఊహించని విధంగా వచ్చి మనసును కుదిపేస్తాయి. ఆరోగ్యం, ఆర్థిక పరిస్థితి, సంబంధాలు, ఉద్యోగం ఏ రంగంలోనైనా పరీక్షలు ఎదురవుతాయి. ఈ సమయంలో మనిషిని నిలబెట్టేది శక్తి కాదు, జ్ఞానం కాదు విశ్వాసం. భక్తి చూపుతో చూస్తే, ఈ విశ్వాసమే మనిషికి దేవుడు ఇచ్చిన అంతర్గత ఆసరా.
కష్టకాలంలో మనిషి ముందుగా కోల్పోయేది ధైర్యం. “ఇది ఎందుకు నాకు?” అనే ప్రశ్న మనసును వేధిస్తుంది. సమాధానాలు దొరకవు, దారి కనిపించదు. ఈ గందరగోళంలో భక్తి ఒక నిశ్శబ్ద స్వరం. అది సమస్యను వెంటనే తొలగించకపోవచ్చు, కానీ మనసుకు నిలబడే బలం ఇస్తుంది. ప్రార్థన అనేది సమస్యల నుంచి పారిపోవడం కాదు; వాటిని ఎదుర్కొనే ధైర్యాన్ని పొందడం.
జీవిత పరీక్షలు మనిషిని లోపల నుంచి తీర్చిదిద్దుతాయి. సుఖకాలంలో మనిషి తనపై తానే ఎక్కువ నమ్మకం పెట్టుకుంటాడు. కానీ కష్టకాలంలో తన పరిమితులు స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. ఈ అంగీకారమే భక్తికి తొలి అడుగు. “నేను ఒంటరిగా లేను” అనే భావన మనసులో పుడుతుంది. భక్తి మనిషికి ఈ అనుబంధ భావాన్ని ఇస్తుంది దైవంతో ఉన్న అనుబంధం.
కష్టాల్లో విశ్వాసం అంటే అంధ నమ్మకం కాదు. అది ఒక లోతైన అర్థం. “ఈ పరిస్థితి శాశ్వతం కాదు” అనే నమ్మకం మనిషిని నిలబెడుతుంది. భక్తి ఈ నమ్మకాన్ని బలపరుస్తుంది. జీవితం ఒక ప్రవాహంలా సాగుతుందని, కష్టం కూడా ఒక దశ మాత్రమే అని గుర్తుచేస్తుంది. ఈ అవగాహన ఉన్నప్పుడు బాధ తగ్గుతుంది, ఓర్పు పెరుగుతుంది.
పరాజయాలు జీవిత పరీక్షల్లో భాగం. చేసిన ప్రయత్నం విఫలమైతే మనిషి తన విలువనే అనుమానించుకుంటాడు. ఈ దశలో భక్తి మనిషిని లోపలికి తిప్పుతుంది. ఫలితం కంటే ప్రయత్నం ముఖ్యం అని చెబుతుంది. శ్రమను పవిత్రంగా చూస్తుంది. ఈ దృష్టి ఉన్నప్పుడు పరాజయం కూడా పాఠంగా మారుతుంది. భక్తి మనిషిని కుంగదీయదు; నేర్చుకునేలా చేస్తుంది.
కష్టకాలంలో మనసు ఒంటరితనాన్ని ఎక్కువగా అనుభవిస్తుంది. చుట్టూ ఉన్నవారు ఉన్నా, లోపల ఖాళీగా అనిపిస్తుంది. ఈ సమయంలో భక్తి ఒక మౌన స్నేహితుడిలా ఉంటుంది. ఎలాంటి ప్రశ్నలు వేయదు, ఎలాంటి షరతులు పెట్టదు. మనసులోని భారాన్ని తేలిక చేస్తుంది. ప్రార్థనలో, ధ్యానంలో మనిషి తన బాధను వదిలిపెడతాడు. ఆ వదలడంలోనే శాంతి మొదలవుతుంది.
భక్తి కష్టాలను తొలగించమని కాదు, కష్టాల్లో మనిషిని మార్చమని పనిచేస్తుంది. ఆగ్రహాన్ని అంగీకారంగా, భయాన్ని ధైర్యంగా, నిరాశను ఆశగా మలుస్తుంది. ఈ మార్పే జీవిత పరీక్షల సారాంశం. కష్టాలు మనిషిని నాశనం చేయడానికి రావు; నూతనంగా తయారుచేయడానికి వస్తాయి. భక్తి ఈ సత్యాన్ని మనసుకు చేరువ చేస్తుంది.
జీవిత పరీక్షల్లో మనిషి విలువలు స్పష్టంగా బయటపడతాయి. నీతి, నిజాయితీ, సహనం ఇవన్నీ మాటల్లో కాకుండా ఆచరణలో పరీక్షించబడతాయి. భక్తి ఈ ఆచరణకు శక్తి ఇస్తుంది. సులభమైన మార్గాన్ని కాకుండా, సరైన మార్గాన్ని ఎంచుకునే ధైర్యం ఇస్తుంది. ఈ దశలో మనిషి చేసే చిన్న సత్యపూర్వక నిర్ణయాలు జీవితానికి పెద్ద అర్థాన్ని ఇస్తాయి.
కష్టాలు మనిషిని అంతర్ముఖంగా మారుస్తాయి. బయట ప్రపంచంలో సమాధానాలు దొరకనప్పుడు, లోపలికి చూడాల్సి వస్తుంది. భక్తి ఈ అంతర్ముఖ ప్రయాణానికి మార్గం. మనిషి తన ఆత్మతో సంభాషించడం మొదలుపెడతాడు. ఈ సంభాషణలోనే నిజమైన విశ్వాసం పుడుతుంది. ఆ విశ్వాసం ఆధారంగా జీవితం మళ్లీ ముందుకు సాగుతుంది.
అందుకే “కష్టాల్లో నిలబెట్టే విశ్వాసం” అనేది జీవన సత్యం. జీవిత పరీక్షల్లో భక్తి పాత్ర ప్రత్యక్షంగా కనిపించకపోయినా, లోపల లోతుగా పనిచేస్తుంది. “జనన జీవన యానం”లో ఈ అధ్యాయం ఒక స్పష్టమైన సందేశం ఇస్తుంది, కష్టాలు మనిషిని విరగదీయవు, విశ్వాసం ఉన్నప్పుడు అవే మనిషిని బలపరుస్తాయి. భక్తి చూపుతో ఎదుర్కొన్న ప్రతి పరీక్ష, పరమపద యానానికి ఒక మెట్టు అవుతుంది.