యవ్వనం ఆశల అగ్ని పరీక్ష కోరికలు, కలలు, కలవరాలు
మనిషి జీవన యానంలో యవ్వనం అత్యంత ఉజ్జ్వలమైన దశ. బాల్యపు అమాయకత వెనక్కి మళ్లి, బాధ్యతల దారి ముందుకు వచ్చేది ఈ కాలం. శరీరానికి శక్తి, మనసుకు వేగం, హృదయానికి ఆశ మూకలుగా ప్రవహించే సమయం ఇది. యవ్వనం ఒక వసంతంలా కనిపించినా, లోపల అది అగ్ని పరీక్ష. ఎందుకంటే ఈ దశలోనే మనిషి తన జీవిత దిశను నిర్ణయించుకుంటాడు. భక్తి చూపుతో చూస్తే, యవ్వనం దేవుడు మనిషిని పరీక్షించే కానీ దారిచూపే దశ.
యవ్వనానికి మూలం ఆశ. “ఇంకా కావాలి, ఇంకా ఎదగాలి, ఇంకా సాధించాలి” అనే తపన మనసును పరుగెత్తిస్తుంది. ఆశలే కలలుగా మారుతాయి; కలలే లక్ష్యాలుగా రూపుదిద్దుకుంటాయి. ఈ ఆశలు లేకపోతే జీవితం ముందుకు కదలదు. కానీ ఆశలు హద్దులు దాటితే అవే అగ్ని అవుతాయి. భక్తి ఇక్కడ మనిషికి ఒక గుణపాఠం నేర్పుతుంది ఆశ ఉండాలి, కానీ ఆశ మనిషిని నడిపించకూడదు; మనిషే ఆశను నడిపించాలి.
యవ్వనంలో కలలు విస్తారంగా పుడతాయి. ఆకాశాన్ని అందుకోవాలనే కోరిక, ప్రపంచాన్ని మార్చాలనే భావన, తనకంటూ ఒక గుర్తింపు కావాలనే తపన ఇవన్నీ సహజం. కలలు లేకపోతే యవ్వనం శూన్యం. కానీ కలలు వాస్తవానికి దూరంగా ఉంటే, అవే కలవరాలుగా మారుతాయి. భక్తి చూపు కలలకు నేల చూపుతుంది. “నీ శ్రమ నీది, ఫలితం పరమేశ్వరుడి చేతిలో” అనే భావన కలలకూ శాంతినిస్తుంది.
ఈ దశలో కోరికలు బలంగా ఉంటాయి. ధనం, పేరు, ప్రతిష్ఠ, సంబంధాలు అన్నింటిపట్ల ఆకర్షణ పెరుగుతుంది. కోరికలు మనిషిని శక్తివంతుడిని చేస్తాయి; అదే సమయంలో బలహీనుడిని కూడా చేస్తాయి. కోరిక తీరితే ఆనందం, తీరకపోతే కలవరమే. యవ్వనంలో ఈ ఊగిసలాట ఎక్కువ. భక్తి ఇక్కడ మనిషికి సమతౌల్యం నేర్పుతుంది. కోరికను అణచివేయమని కాదు, నియంత్రించమని చెప్పుతుంది.
యవ్వనం అనేది మనసు బుద్ధి మధ్య యుద్ధం. మనసు “ఇప్పుడే కావాలి” అంటుంది; బుద్ధి “ఆలోచించి అడుగు వేయి” అంటుంది. ఈ యుద్ధంలో మనిషి చేసే ఎంపికలే అతని భవిష్యత్తును తీర్చిదిద్దుతాయి. భక్తి బుద్ధికి బలం ఇస్తుంది. తాత్కాలిక ఆనందం కంటే దీర్ఘకాల శాంతి ముఖ్యమని గుర్తు చేస్తుంది. అందుకే యవ్వనంలో భక్తి ఉంటే, నిర్ణయాలు లోతుగా ఉంటాయి.
ఈ దశలోనే పరాజయాలు ఎదురవుతాయి. ఆశించిన ఫలితం రాకపోవచ్చు, నమ్మిన వారు దూరమవవచ్చు, చేసిన ప్రయత్నాలు విఫలమవవచ్చు. ఇవన్నీ యవ్వనానికి సహజమైన అగ్ని పరీక్షలు. ఈ పరీక్షల్లో కొందరు కుంగిపోతారు, కొందరు కఠినమవుతారు. భక్తి మాత్రం మనిషిని లోపల నుంచి బలపరుస్తుంది. పరాజయం ముగింపు కాదు, మార్గదర్శకం అనే భావనను అందిస్తుంది.
యవ్వనంలో మరో ముఖ్యమైన అంశం గుర్తింపు కోసం తపన. “నేను ఎవరు?” అనే ప్రశ్న బలంగా వినిపిస్తుంది. ఈ ప్రశ్నకు బయట ప్రపంచంలో సమాధానం వెతికితే కలవరమే మిగులుతుంది. భక్తి ఈ ప్రశ్నను లోపలికి తిప్పుతుంది. నీవు చేసే పనిలో నీతిని, నీవు నడిచే మార్గంలో సత్యాన్ని చూడమని చెబుతుంది. అప్పుడు గుర్తింపు సహజంగా వస్తుంది.
సంబంధాలు కూడా యవ్వనంలో పరీక్షకు లోనవుతాయి. స్నేహం, ప్రేమ, నమ్మకం అన్నీ ఈ దశలో తీవ్రంగా అనుభవమవుతాయి. ఇవే ఆనందాన్ని ఇస్తాయి, ఇవే బాధను కూడా ఇస్తాయి. భక్తి ఇక్కడ మనిషికి కరుణ నేర్పుతుంది. ఇతరులను సొంతం చేసుకోవడం కాదు, అర్థం చేసుకోవడం ముఖ్యమని గుర్తు చేస్తుంది. అప్పుడు సంబంధాలు బంధాలుగా కాకుండా బలంగా మారుతాయి.
యవ్వనం ఒక వేగం. ఆ వేగంలో మనిషి తన ఆత్మ స్వరాన్ని వినడం మర్చిపోతాడు. ఎక్కడికి వెళ్తున్నానో తెలియక పరుగెత్తే పరిస్థితి వస్తుంది. భక్తి ఈ వేగానికి విరామం ఇస్తుంది. ఒక్క క్షణం ఆగి, లోపల చూడమని చెబుతుంది. ఆ క్షణమే యవ్వనానికి మార్గదర్శక క్షణం. అక్కడే కలవరాలు తగ్గి, దిశ స్పష్టమవుతుంది.
అందుకే “యవ్వనం – ఆశల అగ్ని పరీక్ష” అనడం సత్యమే. ఈ దశలో ఆశలు, కలలు, కలవరాలు అన్నీ కలిసి మనిషిని తీర్చిదిద్దుతాయి. “జనన జీవన యానం”లో ఈ అధ్యాయం ఒక ముఖ్యమైన సందేశం ఇస్తుంది: యవ్వనాన్ని అణచివేయాల్సిన దశగా కాకుండా, అవగాహనతో నడిపించాల్సిన దశగా చూడాలి. భక్తి చూపుతో యవ్వనాన్ని అర్థం చేసుకుంటే, అదే అగ్ని పరీక్ష ఆత్మకు వెలుగుగా మారుతుంది.