నరసరావుపేట జ్ఞాపకాలు నా వ్యక్తిత్వం

నరసరావుపేట నాకు పుట్టుక ఇచ్చిన ఊరే కాదు, నాకు ప్రపంచాన్ని పరిచయం చేసిన మొదటి వేదిక. అక్కడే నేను మనిషిగా మారడం మొదలుపెట్టాను. అది నాకు చిరునామా మాత్రమే కాదు, ఒక భావప్రపంచం. జ్ఞాపకాలు మాత్రమే కాదు, నా వ్యక్తిత్వానికి మూలం. ఒక పట్టణం కాదు, నా హృదయం. నన్ను నేను అర్థం చేసుకోవాలంటే, నరసరావుపేటను గుర్తు చేసుకోవాల్సిందే.

ప్రపంచం ఎంత మారినా, కాలం ఎంత ముందుకు నడిచినా, నా మనసులో ఉన్న నరసరావుపేట మాత్రం మారలేదు. కట్టడాలు ఎత్తయ్యాయి, రోడ్లు విస్తరించాయి, టెక్నాలజీ మన చేతుల్లోకి వచ్చింది. కానీ నా జ్ఞాపకాలలోని నరసరావుపేట మాత్రం అదే చిన్న, సాదాసీదా, ఆప్యాయమైన ఊరు. అక్కడి వీధులు ఇప్పటికీ నా మనసులో చిన్నవే, కానీ ఆ భావాలు మాత్రం అపారమైనవి.

నరసరావుపేటలో గడిపిన రోజులు నా జీవితంలో వెలిగే దీపంలా ఉన్నాయి. ఎప్పుడైనా అలసట వచ్చినప్పుడు, ఎప్పుడైనా మనసు భారంగా అనిపించినప్పుడు, ఆ దీపం మెల్లిగా వెలుగుతుంది. ఆ వెలుగులో నాకు నా బాల్యపు చిరునవ్వులు కనిపిస్తాయి. భయం తెలియని నవ్వులు, అవసరం లేని ఆలోచనలు లేని రోజులు. ఆ చిరునవ్వులే ఈ రోజున కూడా నా మనసును తేలికగా ఉంచుతున్నాయి.

నా స్నేహితుల కథలు నరసరావుపేటలోనే మొదలయ్యాయి. కలిసి ఆడిన ఆటలు, కలిసి చేసిన అల్లర్లు, చిన్న గొడవలు పెద్ద క్షమలు. ఎవరు ఏమయ్యారు అనే ప్రశ్న అప్పట్లో లేదు. మనమంతా ఒకటే అనే భావన మాత్రమే ఉండేది. ఈ స్నేహాలే నాకు జీవితంలో ఒంటరితనం తెలియకుండా చేశాయి. ఎంత దూరం వెళ్లినా, ఆ స్నేహాలే నాకు ఇంటి దారి చూపించాయి.

నా గురువుల పాఠాలు కూడా నరసరావుపేటే ఇచ్చిన అమూల్య సంపద. వారు అక్షరాలకంటే ముందుగా విలువలు నేర్పారు. ఎలా నిలబడాలో, ఎలా మాట్లాడాలో, ఎలా ఎదగాలో మౌనంగా చూపించారు. అప్పట్లో మందలింపులుగా అనిపించిన మాటలు, ఈ రోజున మార్గదర్శకత్వంగా అర్థమవుతున్నాయి. నా మాటల్లో ఒక స్థిరత్వం కనిపిస్తే, దానికి మూలం ఆ గురువులే.

నరసరావుపేట వీధులు నాకు పాఠశాలలే. ప్రతి వీధి ఒక కథ. ప్రతి మలుపు ఒక జ్ఞాపకం. అక్కడి చిన్న చిన్న సంఘటనలలోనే పెద్ద పెద్ద భావాలు దాగి ఉన్నాయి. ఒక చిన్న అపజయం ఓర్పు నేర్పింది, ఒక చిన్న విజయం ధైర్యం ఇచ్చింది. ఆ వీధులే నాకు జీవితం ఎలా ఎదుర్కోవాలో నేర్పాయి. జీవితం నన్ను నరసరావుపేట నుంచి బయటకు తీసుకెళ్లింది. చదువు, ఉద్యోగం, బాధ్యతలు అన్నీ నన్ను వేర్వేరు దారుల్లో నడిపించాయి. కానీ ఆ దారులన్నింటిలోనూ ఒక మూలం ఉంది. నేను ఏ స్థాయికి వచ్చినా, నా ఆలోచనల్లో, నా స్పందనల్లో, నా మాటల్లో నరసరావుపేట ముద్ర కనిపిస్తుంది. అది నన్ను నేలమీద నిలబెడుతుంది, అహంకారం రాకుండా కాపాడుతుంది.

ఈ రోజున వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే, గొప్ప విజయాల కంటే చిన్న జ్ఞాపకాలే ఎక్కువ విలువైనవిగా అనిపిస్తున్నాయి. ఒక సాయంత్రం వీధి చివర కూర్చుని చేసిన నవ్వులు, ఒక పండుగ రోజు వచ్చిన ఉత్సాహం, ఒక గురువు చెప్పిన ఒకే ఒక వాక్యం ఇవే నా జీవితానికి నిజమైన సంపద. ఈ సంపద అంతా నరసరావుపేట నుంచే వచ్చింది. “నరసరావుపేట జ్ఞాపకాలు” అనే విభాగం నా గుర్తింపు. నేను ఎక్కడి నుంచి వచ్చానో గుర్తు పెట్టుకోవడం కోసం. ఎందుకంటే వేర్లు మరిచిపోయిన మనిషి ఎంత ఎత్తుకు ఎదిగినా లోపల ఖాళీగానే ఉంటాడు. నా వేర్లు నరసరావుపేటలోనే ఉన్నాయి. ఆ వేర్లే నాకు బలం, స్థిరత్వం, నిజాయితీ ఇచ్చాయి.

“మనోధ్వని”లో వినిపించే మాటలు కూడా అదే మూలం నుంచి వస్తాయి. అవి సిద్ధాంతాలు కావు, అనుభవాలు. పుస్తకాల నుంచి వచ్చిన జ్ఞానం కాదు, ఊరి నేల నుంచి వచ్చిన భావం. అందుకే అవి గట్టిగా అరవవు, కానీ లోతుగా తాకుతాయి. ఆ లోతు నరసరావుపేట ఇచ్చిన వరం. ప్రపంచం మారుతూనే ఉంటుంది. రేపు ఇంకొన్ని మార్పులు వస్తాయి. కానీ నా మనసులోని నరసరావుపేట మాత్రం అలాగే ఉంటుంది. చిన్నదిగా, అందంగా, ఆప్యాయంగా. అక్కడే నా భయం ఉంది, నా ధైర్యం ఉంది, నా నిజాయితీ ఉంది. అక్కడే నా మనసు మొదటిసారి ప్రపంచాన్ని చూసింది. చివరగా చెప్పాలంటే నరసరావుపేట నాకు ఒక ఊరు కాదు. అది నా జీవితం మొదలైన స్థలం, నా వ్యక్తిత్వం తయారైన నేల, నా హృదయం దాగి ఉన్న లోకం. నేను ఎక్కడ ఉన్నా, ఎలా ఉన్నా, నా వేర్లు నరసరావుపేటలోనే. ఆ వేర్లే నన్ను నడిపిస్తున్నాయి, నడిపిస్తూనే ఉంటాయి.

"నరసరావుపేట జ్ఞాపకాలు" వ్యాసాలు ఒక్కో వ్యాసం ఒక్కో పేజీలో ప్రచురించబడు తున్నాయి. ప్రతి పేజీలో ఆ వ్యాస శీర్షికతో ఒకటి లేదా రెండు పదాల థంబ్‌నైల్ బానర్ ఉంటుంది. క్రింద వరుస క్రమంలో ఇతర వ్యాసాల థంబ్‌నైల్స్‌తో పాటు Previous / Next పేజీ పది బానర్లు అందుబాటులో ఉంచాను. థంబ్‌నైల్ పై క్లిక్ చేస్తే మీరు ఆపేజీలకు వెళతారు. ఈ వ్యాసాలు వరుసగా రికార్డ్ చేసి నరసరావుపేట జ్ఞాపకాలు " మనోధ్వని " యూట్యూబ్ ఛానల్‌లో కూడా ప్రచురించబడతాయి. చదవడం లేదా వినడం అనేది పాఠకుడి సౌలభ్యానికే ప్రాధాన్యం.