నేను ఎవరో తెలుసుకోవాలంటే - నా నరసరావుపేట జ్ఞాపకాలు ముందుగా తెలుసుకోవాలి

నేను నా పేరు బండ్ల సత్యనారాయణ. ఈ పేరు వెనుక ఒక జీవితం ఉంది, ఒక ప్రయాణం ఉంది, ఒక మూలం ఉంది. నన్ను ఎవరో తెలుసుకోవాలంటే, నేను ఈ రోజు ఎక్కడ నిలబడ్డానో కాదు, నేను ఎక్కడ మొదలయ్యానో చూడాలి. ఆ మొదలు నా బాల్యం. ఆ బాల్యం ఉన్న చోటే నా నిజమైన చిరునామా. అది నరసరావుపేట. నా జీవితం మొదటి శ్వాస తీసుకున్న నేల, నా మనసు పెరిగిన ఊరు.

నరసరావుపేట అంటే నాకు ఒక పట్టణం కాదు. అది నా బాల్యపు ప్రపంచం. అక్కడ నా తొలి చిరునవ్వులు పుట్టాయి, నా తొలి కన్నీళ్లు ఒలికాయి. అక్కడే నేను నడవడం నేర్చుకున్నాను, మాట్లాడటం నేర్చుకున్నాను. మాటలతో పాటు మౌనం కూడా అక్కడే అర్థమైంది. ఆ మౌనంలోనే నా మనసు ఆకారం తీసుకుంది. నా బాల్యం అంటే పుస్తకాల్లో ఉండే కథ కాదు. అది వీధుల్లో తిరిగిన జీవితం. ఉదయం లేచి బయటకు వెళ్తే తెలిసిన ముఖాలే కనిపించేవి. ఎవరి ఇంటి ముందు ఆగినా ప్రశ్నలు ఉండేవి కాదు. ఆకలి, అలసట, ఆనందం అన్నీ పంచుకునే కాలం అది. ఆ కాలం నాకు మనిషిని నమ్మడం నేర్పింది.

నా స్నేహితుల కథలు నా బాల్యానికి ప్రాణం. కలిసి ఆడిన ఆటలు, కలిసి చేసిన అల్లరి, చిన్న గొడవలు పెద్ద క్షమలు. అప్పట్లో స్నేహం అంటే అవసరాల మీద నిలబడేది కాదు. ఎవరు ఏమయ్యారు అనే ఆలోచన కూడా ఉండేది కాదు. మనం కలిసి ఉన్నామా? అంతే చాలు. ఆ స్నేహాలే నాకు జీవితాంతం తోడుగా నిలిచే బలం ఇచ్చాయి. నా గురువుల పాఠాలు కూడా నరసరావుపేటే నాకు ఇచ్చిన సంపద. వారు అక్షరాలు మాత్రమే నేర్పలేదు. ఎలా ఉండాలో, ఎలా మాట్లాడాలో, ఎలా ఎదగాలో నేర్పారు. ఒక గురువు చూపిన ఓపిక, ఇంకొకరు చెప్పిన కఠినమైన మాట అన్నీ నా వ్యక్తిత్వంలో కలిసిపోయాయి. ఈ రోజు నేను మాట చెప్పగలుగుతున్నానంటే, ఆ గురువుల నీడే కారణం.

నరసరావుపేట వీధులు నాకు జీవితం చదివే పుస్తకాలు. ప్రతి వీధి ఒక జ్ఞాపకం. ఒక చోట నవ్వు, ఇంకొక చోట భయం, మరొక చోట ధైర్యం. చిన్న చిన్న సంఘటనల్లోనే పెద్ద పెద్ద భావాలు దాగి ఉండేవి. ఒక చిన్న అపజయం, ఒక చిన్న ప్రోత్సాహం అవి మనసులో లోతుగా నిలిచిపోయాయి. జీవితం నన్ను ముందుకు నడిపించింది. చదువు, ఉద్యోగం, బాధ్యతలు అన్నీ నన్ను నరసరావుపేట నుంచి దూరం తీసుకెళ్లాయి. కానీ దూరం తీసుకెళ్లినంత మాత్రాన వేర్లు తెగిపోలేదు. నేను ఏ స్థాయికి వచ్చినా, నా ఆలోచనల్లో, నా మాటల్లో, నా స్పందనల్లో నరసరావుపేట కనిపిస్తుంది. అది నన్ను నేలమీద నిలబెడుతుంది.

ఈ రోజున నేను వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే, గొప్ప విజయాలకన్నా చిన్న జ్ఞాపకాలే ఎక్కువ ఆనందం ఇస్తాయి. ఒక స్నేహితుడి నవ్వు, ఒక గురువు మందలింపు, ఒక వీధి మలుపు ఇవే నాకు నేను ఎవరో చెప్పే గుర్తులు. మనిషి ఎదిగినప్పుడు కాదు, మనసు నిజంగా జీవించినప్పుడు గుర్తు పెట్టుకోవాల్సినవే ఇవి. “నరసరావుపేట జ్ఞాపకాలు” అనే విభాగం నేను రాస్తున్న కథ కాదు. నేను నన్ను గుర్తు చేసుకుంటున్న ప్రయాణం. ఇది నోస్టాల్జియా కోసం కాదు. నా వేర్లు ఎక్కడున్నాయో గుర్తు పెట్టుకోవడానికి. ఎందుకంటే వేర్లు మరిచిపోయిన మనిషి, ఎంత ఎత్తుకు ఎదిగినా, లోపల ఖాళీగానే ఉంటాడు.

“మనోధ్వని”లో నేను మాట్లాడే మాటలు కూడా అదే మూలం నుంచి వస్తాయి. అవి పుస్తకాల నుంచి వచ్చిన సిద్ధాంతాలు కావు. నా బాల్యం నేర్పిన అనుభవాలు. నా ఊరు ఇచ్చిన భావాలు. నా మనసు పెరిగిన నేల నుంచి వచ్చిన స్వరం. అందుకే అవి గట్టిగా అరవవు, కానీ లోతుగా తాకుతాయి. నన్ను ఎవరో తెలుసుకోవాలంటే, నా పేరు మాత్రమే సరిపోదు. నా చిరునామా మాత్రమే సరిపోదు. నా నరసరావుపేట జ్ఞాపకాలు తెలుసుకోవాలి. అక్కడే నా భయం ఉంది, నా ధైర్యం ఉంది, నా నిజాయితీ ఉంది. అక్కడే నా మనసు మొదటిసారి ప్రపంచాన్ని చూసింది. చివరగా చెప్పాలంటే నేను ఎక్కడ ఉన్నా, ఎలా ఉన్నా, నా వేర్లు నరసరావుపేటలోనే. ఆ వేర్లే నన్ను నిలబెట్టాయి, నడిపించాయి, మాట్లాడించాయి. ఈ వేర్లను గుర్తు చేసుకోవడమే నా జీవితం. అదే నా కథ. అదే నా నిజమైన పరిచయం.

"నరసరావుపేట జ్ఞాపకాలు" వ్యాసాలు ఒక్కో వ్యాసం ఒక్కో పేజీలో ప్రచురించబడు తున్నాయి. ప్రతి పేజీలో ఆ వ్యాస శీర్షికతో ఒకటి లేదా రెండు పదాల థంబ్‌నైల్ బానర్ ఉంటుంది. క్రింద వరుస క్రమంలో ఇతర వ్యాసాల థంబ్‌నైల్స్‌తో పాటు Previous / Next పేజీ పది బానర్లు అందుబాటులో ఉంచాను. థంబ్‌నైల్ పై క్లిక్ చేస్తే మీరు ఆపేజీలకు వెళతారు. ఈ వ్యాసాలు వరుసగా రికార్డ్ చేసి నరసరావుపేట జ్ఞాపకాలు " మనోధ్వని " యూట్యూబ్ ఛానల్‌లో కూడా ప్రచురించబడతాయి. చదవడం లేదా వినడం అనేది పాఠకుడి సౌలభ్యానికే ప్రాధాన్యం.